Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙΝΕ ΜΠΙΡΑ

Στο Αλεντέζου της Νότιας Πορτογαλίας, ένας εκκεντρικός ηλικιωμένος καθηγητής θα βοηθήσει μια φτωχή χωρική, τη Ρόζα, στο σχέδιό της να μεταμορφώσει το χωριό της σε απομίμηση της Ιερουσαλήμ, ώστε να εκπληρωθεί η επιθυμία τής σχεδόν κατάκοιτης πια γιαγιάς της να επισκεφτεί τους Αγίους Τόπους προτού πεθάνει. Στο σχέδιό τους θα συμβάλουν μια βαθύπλουτη Αγγλίδα, απόμαχη των μυστικιστικών αναζητήσεων, ένας Νιγηριανός μάγος, ένας Ινδός γυμνοσοφιστής, μια ιερόδουλη και πολλοί φιλοπερίεργοι κάτοικοι του Αλεντέζου, υπό την απειλητική παρουσία ενός μαζοχιστή ιερέα, ενός νταή χωροφύλακα κι ενός ερωτοχτυπημένου βοσκού, που εχθρεύονται τον καθηγητή, καθένας για δικούς του λόγους… Στο Ο Ιησούς Χριστός έπινε μπίρα, το σημαίνον της μπίρας (του άρτου σε υγρή μορφή) χρησιμοποιείται ως εφαλτήριο για την σκιαγράφηση αλλόκοτων, μα συνάμα βαθιά ανθρώπινων χαρακτήρων, οι οποίοι, άλλοι ηθελημένα και άλλοι αθέλητα, συμβάλλουν σε ένα παιχνίδι αλλεπάλληλων μεταμφιέσεων της πραγματικότητας ώστε αυτή να ταιριάζει με τις επιθυμίες τους. Γεμάτη μελαγχολία, ειρωνεία, χιούμορ, και λυρισμό, η γραφή του Κρουζ αντλεί χαρακτηριστικά από πλείστα λογοτεχνικά είδη, δημιουργώντας ένα ψηφιδωτό στοχασμών για τον έρωτα, τον θάνατο, τη μοναξιά, την πολιτική, τη θρησκεία και το εφήμερο. Τελικώς, το Ο Ιησούς Χριστός έπινε μπίρα είναι μια ιστορία για αυτά που είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε και να θυσιάσουμε ο ένας για τον άλλο στο όνομα της αγάπης και των ιδανικών που μας διακατέχουν.