ΑΧΜΑΤΟΒΑ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ

τα χρόνια της τρομερής εξουσίας του Γιεχόβ, πέρασα δεκαεφτά μήνες κάνοντας ουρά στις φυλακές του Λένινγκραντ. Μια μέρα, κάποιος μ αναγνώρισε. Τότε, η γυναίκα με τα μπλάβα χείλια που στεκόταν πίσω μου και που σίγουρα ποτέ δεν θα χε ακούσει τ όνομά μου, βγήκε απ τον λήθαργο που όλοι είμαστε βυθισμένοι και μου ψιθύρισε στ αυτί (εκεί όλοι μιλούσαμε ψιθυριστά): Κι αυτό μπορείτε να το περιγράψετε; Είπα: Μπορώ. Τότε, κάτι σαν χαμόγελο γλίστρησε πάνω σ αυτό που κάποτε ήταν το πρόσωπό της.Όχι, δεν ήμουνα κάτω από ξένον ουρανό