ΑΙΤΗΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ

Η γραφή μου Αποτελεί έργον Αυτό χειρος

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κάθε βιβλίο

Που γράφω

Με απομακρύνει

Από τον τάφο.

Έκτη, από το 2012, ποιητική συλλογή του Σχολικού Ψυχολόγου Μιχαήλ Κ. Παπαδόπουλου που γεννήθηκε και ζει στη Λεμεσό έχοντας στο ενεργητικό του ένα συστηματικό έργο σε θέματα εκπαιδευτικά κυρίως σε ζητήματα σχολικής αποτυχίας, λειτουργικού αναλφαβητισμού, νεανικής παραβατικότητας, βίας στο σχολείο, χρήσης ουσιών και αγωγής υγείας. Η διατριβή του στο ΕΚΠΑ είχε ως θέμα τον Λειτουργικό αναλφαβητισμό με άξονα τον Σχολικό αποκλεισμό και συνέπεια τον σχολικό πόνο. Από τις εκδόσεις Μανδραγόρας κυκλοφορούν τα δοκίμιά του: Άουσβιτς, Το τέλος του ανθρώπου, Εγχειρίδιο για τον Ναζισμό (2002), Ουδέν σχολείον (ουδέν Σχ Όλοι ο), με εισαγωγή του Κώστα Γουλιάμου (2022), Φυλακισμένα γράμματα (2023), καθώς και το έργο του Ποίηση και ζεϊμπέκικος, Χαρμολύπη/ Μακρύ ζεϊμπέκικο με τον μουσικό Γιώργο Τζώρτζη (2017). Έχουν εκδοθεί επίσης 4 ποιητικές συλλογές [Ανατολή ηλίου Αναστολή θανάτου (2014), 4η ποιητική Συμπλοκή (2018), Καταρρακτώδεις οχιές (2020), Τα πένθη μου ― Τα έθνη μου μετά των ανοίκειων Στ Ήχο Ζω ωαρίων (2022)] με εμφανή τον υπερρεαλιστικό, γλωσσοκεντρικό/γλωσσοπλαστικό και κριτικό παιγνιώδη (αυτο)σαρκαστικό λόγο. Αλλά και αποκαθηλωτικά ερωτικό: Το όνειρο/ Αντιστέκεται/ Στην λογική/ Του νεκροταφείου/ Όπως την λεβάντα/ Που επιμένει/ Να ανθίζει/ Επί πτωμάτων/ Θυμίζοντας/ Πως το χρωμάρωμα/ Των ματιών σου / Δεν μπορεί να ταφεί/ Πως η ιστορία δεν έχει θάνατο («Η λογική του νεκροταφείου»).

Ήδη από την πρώτη του ποιητική συλλογή Σωμα το ποίηση (Νήσος 2012), ο Μιχάλης Παπαδόπουλος χάραξε τον δικό του, ξεχωριστό, δρόμ