ΑΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘ. ΔΙΑΚΟ

Χίλιοι τον παν από μπροστά και δυο χιλιάδες πίσω κι ο Ομέρ Βρυώνης μυστικά στον δρόμον τον ρωτάει: Γίνεσαι Τούρκος, Διάκο μου, την πίστι σου ν αλλάξεις; Να προσκυνήσεις το τζαμί, την εκκλησιά ν αφήσεις; Πάτε και σεις κ η πίστι σας, μουρτάτες να χαθήτε, εγώ Ρωμιός γεννήθηκα, Ρωμιός θεν αποθάνω. Σαν τ άκουσ ο Χαλήλμπεης με δάκρυα φωνάζει: Τον Διάκο να χαλάσετε, τον φοβερό τον κλέφτη, γιατί θα σβήσει την Τουρκιά και όλο μας το Δεβλέτι. Αμέσως τον επήρανε και στο σουβλί τον βάλαν· ολόρθον τον εστήσανε κ αυτός χαμογελούσε, τους έβριζε την πίστι τους, τους έλεγε μουρτάτες. Εμένα αν σουβλίσατε, ένας Ρωμιός εχάθει, ας είν καλά ο Οδυσσεύς κι όλοι οι καπεταναίοι, αυτοί θα σβήσουν την Τουρκιά κι όλο σας το Δεβλέτι.