ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ

Η αυτοκρατορία του ουρανού είναι ένα ποτάμι που ανεβαίνει τραχιές οροσειρές και απάτητα βουνά. Ξεκίνησε από πέτρα, πέρασε στο κύτταρο, και τέλος έφτιαξε εμάς: τον άνθρωπο, κανείς ακριβώς δεν ξέρει από που έρχεται, κανείς απ’ το βασίλειο των ζωντανών δεν ξέρει που θα καταλήξει. Μόνο εικασίες και υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Γεννημένοι στην καρδιά ενός άστρου, προερχόμενοι απ’ το σύμπαν, ξέρουμε μόνο πως παρασέρνει τραγούδια, ανακαλύψεις και εφευρέσεις στο πέρασμά της, που τα διατηρεί στα σπλάχνα της άφθαρτα από το χρόνο. Υπεράνθρωποι βρίσκονται μέσα της! Ο Ρεμπώ μεθυσμένος σε ένα μπαρ του Παρισιού συνθέτει τα αθάνατα ποιήματά του, γράμμα για τους μεταγενέστερους. Ο Έντισον ανακαλύπτει τη λυχνία και από δω και πέρα εξουσιάζουμε το φως. Μια παλαίστρα είναι η ουράνια αυτοκρατορία που μέσα της όλα μάχονται: μαλλιά, χέρια, πόδια, πλοκάμια, κέρατα.Όλα αυτά, κομμάτια από ένα παζλ τεράστιο, συνθέτουν την πορεία της ζωής, που οδεύει προς τα πάνω, για να ανακαλύψει τα πάντα, για να αντικρίσει τα μάτια Του. ΕΙΜΑΙ...Είμαι ο νεαρός άνδρας που ζητάει αγάπη. Είμαι ο παράφρων που περιφέρεται μόνος στους δρόμους τη νύχτα. Είμαι ο ονειροπόλος που ταξιδεύει μέσα από μία φυλακή. Είμαι ο περιθωριακός επαναστάτης χωρίς καμιάν ελπίδα να νικήσω. Είμαι ο νέος που εκρήγνυται από το τίποτα Είμαι...! Είμαι...! Είμαι...! Είμαι ένα τέρας στα μάτια των άλλων! Είμαι... και τα λευκά μου χέρια δεν αγγίζουν γυναικεία κορμιά φτιαγμένα από σιντέφι!