ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΙΝΦΛΟΥΕΣΕΡ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Έχουμε γελοιοποιήσει τη θεολογία εμείς οι ακαδημαϊκοί θεολόγοι και ξεχνούμε ότι στο τέλος μάς γελοιοποιεί η ίδια, όταν δεν βλέπουμε πώς μας υποδεικνύει την ένδειά μας· όταν αρνούμαστε την ένδεια αυτή, ή την αποδίδουμε στους άλλους, και την γεμίζουμε με λόγια και με απελπισμένα κείμενα. Τη γελοιοποιούμε τη θεολογία και μας εκδικείται μετά, γιατί μας αφαιρεί το χάρισμά της. Διότι η θεολογία είναι κάτι που παραχωρείται υπό Θεού, δεν είναι κάτι που θα το αρπάξετε ούτε εσείς ούτε εγώ. Είναι κάτι που το περικυκλώνουμε, το λιγουρευόμαστε, το αγαπούμε, μπορεί να αφιερώσουμε και τη δραστηριότητά μας εκεί, αλλά αν δεν παραχωρηθεί άνωθεν, δεν το έχουμε.Αξιοσημείωτο επίσης είναι πως δεν παραχωρείται η θεολογία ποτέ χωρίς και την άδεια των ανθρώπων, αν δεν τους αγαπούμε δηλαδή. Γι αυτό είπα ότι τελικά οι σχέσεις είναι το ανέφικτο. Και είναι και ο καιάδας επίσης, στον οποίο σήμερα πέφτουν όλοι, ριγμένοι ο ένας από τον άλλον, μέσα.