Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

…Η Άλκηστις πλησίασε με περιέργεια. Ήθελε να δει τον εαυτό της μέσα σ’ έναν βασιλικό καθρέφτη. Στάθηκε μπροστά του… «Μα… αυτή δεν είμαι εγώ! Τι σόι καθρέφτης είναι αυτός;» «Ει?μαι μαγικο?ς», α?κουσε μια φωνη?. «Μιλα?ει ο καθρε?φτης; Ενδιαφε?ρον ο?νειρο!» σκε?φτηκε η Α?λκηστις. «Καλημε?ρα σας! Και συγγνω?μη για το θα?ρρος… αλλα? η?θελα να δω τον εαυτο? μου με?σα σε ε?ναν βασιλικο? καθρε?φτη. Αλλα? αυτη? δεν ει?μαι εγω?…» «Δεν ει?μαι σαν τους α?λλους καθρε?φτες εγω?! Ψα?χνω και βρι?σκω τα πιο ο?μορφα προ?σωπα και αυτα? δει?χνω»… Δεν φαντα?ζεστε τι εκπλη?ξεις κρυ?βουν τα ο?νειρα! Α?λλα περιμε?νεις κι α?λλα βλε?πεις. Αλλα? αυτη? ει?ναι και η μαγει?α τους. Να ζεις την περιπε?τεια, να βρι?σκεις το απροσδο?κητο, να ανακαλυ?πτεις την ομορφια?, που ει?ναι γυ?ρω σου και που, ποτε? δεν την ει?χες προσε?ξει. Αλλα? και κα?τι ακο?μα πολυ? σπουδαι?ο: να προσπαθει?ς να κα?νεις αληθινο? αυτο? που ε?ζησε για λι?γο στη φαντασι?α σου! Ε?τσι η ζωη? γι?νεται υπε?ροχη… σαν ο?νειρο!