Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Α' ΤΟΜΟΣ: ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΘΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΩΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ

Ο Ελλήσποντος και ο Βόσπορος άνοιξαν κατά το δεύτερο μισό της 5ης π.Χ. χιλιετίας. Από τότε το Αιγαίο επικοινωνεί με τον Εύξεινο Πόντο. Η ελληνική μυθολογία θέλει τον Δία και τον Ήφαιστο να καρφώνουν τον Προμηθέα στον Καύκασο. Ο Καύκασος είναι από πολλές απόψεις βάση αναφοράς των κατοίκων του Αιγαίου από τα πανάρχαια χρόνια. Γύρω στο 2.500 π.Χ. φτάνουν στον Πόντο από τον Καύκασο οι Αμαζόνες και κυριαρχούν. Ελέγχουν την παραγωγή μετάλλων, τα οποία παίρνουν και εμπορεύονται οι άνθρωποι του Αιγαίου: Λέλεγες ή Χάττι και Κάρες ή Μινύες που τα προωθούν για τα λιμάνια της Αν. Μεσογείου. Οι Αμαζόνες θα μείνουν στον Πόντο ως το τέλος του Τρωικού Πολέμου (1190-1180 π.Χ.). Ο κόσμος του Αιγαίου εκείνα τα χρόνια εγκαταστάθηκε στην είσοδο του Εύξεινου Πόντου και στην Προποντίδα, ενώ στον Πόντο διατηρούν εμπορία. Στα μέσα της 2ης π.Χ. χιλιετίας ο κόσμος του Αιγαίου εγκαθίσταται σταθερά στην Κολχίδα. Εκεί θα κυριαρχήσουν ο βασιλιάς της Κορίνθου Ήλιος και ο γιος του Αιήτης. Κοντά του θα φτάσει ο Μινύας Φρίξος με το χρυσόμαλλο κριάρι. Ο Ήλιος θα νυμφεύσει την αδελφή του Πασιφάη με τον Μίνωα. Στον Πόντο παράγεται για πρώτη φορά στον κόσμο το κράμα που είναι γνωστό ως χάλυβας (μέσα της 2ης π.Χ. χιλιετίας). Στα τέλη του 13ου π.Χ. αιώνα γίνεται η περίφημη Αργοναυτική εκστρατεία από τον Μινύα Ιάσονα για το χρυσόμαλλο δέρας. Ακολουθεί η εκστρατεία του Ηρακλή για τη χρυσή ζώνη της Ιππολύτης (Αμαζόνας).