ΙΣΛΑΜΙΚΑ ΑΚΟΗ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΗ

?λαχίστων ?πιστημόνων τ? ?νόματα ?τα?τίσθησαν πλήρως πρ?ς συγκεκριμένα γνωστικ? πεδία. Το? Ν. Πανταζοπούλου μ? τ? ?λληνικ?ν δίκαιον ?ν τ? διαχρονί? του, το? Γ. Μπαλ? μ? τ? ?στυκ?ν δίκαιον, το? ?ν. Χριστοφιλοπούλου μ? τ? ?κκλησιαστικ?ν δίκαιον, το? Γ.Δ. Καλλιμοπούλου μ? τ? τραπεζικ?ν δίκαιον κα? τ? δίκαιον το? χρήματος, το? Ν. Τωμαδάκη μ? τ? Βυζάντιον, το? Ε?. Μουτσοπούλου μ? τ?ν φιλοσοφίαν, το? Κων. Γαβρόγλου μ? τ?ν ?πιστημολογίαν, το? Μιχ. Σπουρδαλάκη μ? τ?ν πολιτικ?ν κοινωνιολογίαν, τ?ν Γ. Πρεβελάκη κα? ?.Θ. Μάζη μ? τ?ν γεωπολιτικήν, το? Γρ. Ζιάκα μ? τ? ?σλάμ. Ε?ς α?τούς, κα? ?λλους το?ς ?ποίους ? χ?ρος δ?ν ?πιτρέπει τ?ν προσθήκην, συγκαταλέγεται α?τοδικαίως κα? ? καθηγητ?ς Μάριος Μπέγζος, το? ?ποίου τ? ?νομα κατέστη τα?τόσημον πρ?ς τ?ν φιλοσοφίαν τ?ς θρησκείας. ? Μ. Μπέγζος ?ποτελε? μίαν ?λως ?διαιτέραν
περίπτωσιν θεολόγου, ?ς κύριος ?κφραστ?ς κα? α?θεντικ?ς συνεχιστής, δι? το? καθηγητο? του Ν. Νησιώτου, το? Νικ. Λούβαρι. Φιλόσοφος και θεολόγος. ?νωσις ?νθεκτικ? ?ν?ς ?ξυμώρου σχήματος τ? ?πο?ον ?ν τ? προσώπ? το? Μ. Μπέγζου ?ποκτ? α?θυπαρξίαν ?περβαίνουσαν τ?ν το? σχήματος ?ντιφατικότητα. Δ?ν χωρε? ?μφιβολία ?τι ? πολυετ?ς διδακτικ? κα? ?ρευνητικ? ?πιστημονική του προσφορ? ?τάραξε τ? λιμνάζοντα ?δατα μι?ς σκέψεως ?ν πολλο?ς στατικ?ς κα? ?ν?ς πεδίου ?ρκουμένου ε?ς τ?ν μίμησιν, τ?ν ?πανάληψιν κα? τ?ν ?τεροφωτίαν. ?νήκει ε?ς το?ς τολμηρούς? ?κείνους, ο? ?πο?οι δ?ν διστάζουν ν ?μφιβάλλουν, ν? προκαλο?ν δι? τ?ν ?δε?ν των, — ο?χ? κατ? κανόνα κοιν?ς κα? ε?κόλως ?ποδεκτ?ν, — κα? ν? τάμουν νέας ?τραπο?ς κατόπιν ?πιπόνου κα? ?πιμόνου πνευματικ?ς ?ργασίας. ? καθηγητ?ς Μάριος Μπέγζος, ε?ς τ? πλουσιώτατον συγγραφικόν του ?ργον, ?κάλυψε σχεδ?ν το?ς πλείστους τ?ν τομέων τ?ς φιλοσοφίας τ?ς θρησκεί-
ας, μ? προεκτάσεις ε?ς τ?ν θρησκειολογίαν κα? τ?ν ?στορίαν τ?ν θρησκευμάτων. Δ?ν θ? ?δύνατο λοιπ?ν ν? παραλείψ? κα? τ? ?σλάμ, τ? ?πο?ον ?γνώρισεν ε?ς βάθος κα? διηκόνησεν ?μβριθ?ς καταθέτων κα? ?δ? θέσεις, α? ?πο?αι κα? πάλιν προκαλο?ν τ?ν βαθε?αν συντηρητικ?ν σκέψιν μι?ς κοινων