Η Κόρη του Αντήνορα, το φημισμένο άγαλμα που δεσπόζει στο κέντρο της Αίθουσας των Αρχαϊκών, ανοιγόκλεισε απαλά τα μάτια της... μια φορά, δυο φορές... Σιγά-σιγά, σχεδόν ανεπαίσθητα, σήκωσε το δεξί της πόδι, ανασήκωσε ελαφρά το φόρεμάς της, τέντωσε τα δάχτυλα του ποδιού της, αργά αλλά σταθερά... πήδησε μ’ έναν γδούπο από το βάθρο της, στάθηκε όρθια στο ανοιχτόχρωμο μαρμάρινο δάπεδο.
Τις νύχτες, η Κόρη του Αντήνορα και τα υπόλοιπα αγάλματα στο Μουσείο δεν κοιμούνται.
Τρέχουν, παίζουν και κουβεντιάζουν για τα παλιά.
Μόνον που η Κάρυ λείπει…
Μια ιστορία για την έκτη Καρυάτιδα και το ζήτημα επιστροφής των μαρμάρων.
Το ζήτημα της Επιστροφής
Μεταξύ 1801 και 1803, ο Βρετανός πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Τόμας Μπρους, γνωστός ως λόρδος Έλγιν, αφαίρεσε και μετέφερε στην Αγγλία περισσότερα από τα μισά γλυπτά του Παρθενώνα.
Η Καρυάτιδα που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο δεν έχει συμπεριληφθεί ποτέ στο επίσημο αίτημα για Επιστροφή. Αλλά το κοινό αίσθημα σχετικά με το θέμα του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα συχνά συμπεριλαμβάνει τη μοναχική Καρυάτιδα.
Η αντιπαράθεση για την απομάκρυνση των Γλυπτών άρχισε σχεδόν αμέσως μετά την αφαίρεσή τους από τους άνδρες του Έλγιν.
Η συστηματική διεκδίκηση του ελληνικού κράτους για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα άρχισε το 1982, όταν η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη έθεσε το θέμα στην UNESCO.
Κεντρικό επιχείρημα για την επιστροφή είναι η ανάγκη επανένωσης τμημάτων, που απομακρύνθηκαν βιαίως από ένα «ζωντανό» μνημείο, καθώς η διασπορά τους υπονομεύει τη δυνατότητα ανάγνωσης της αφήγησης της ζωφόρου. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα αποτελούν μια μοναδική περίπτωση που δικαιολογεί τον επαναπατρισμό τους: πρέπει ο επισκέπτης να μπορεί να τα δει κάτω από το Αττικό φως (για το οποίο σχεδιάστηκαν) και το Μουσείο της Ακρόπολης παρέχει το ιδανικό περιβάλλον για την έκθεσή τους με
| Default | |
| Language | ΑΓΓΛΙΚΑ |
| Publisher | ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ |
| Writer | DOLLIS NIKI |
Συνολικές Αξιολογήσεις (0)
κάντε κλικ εδώ για να γράψετε αξιολόγηση για αυτό το προϊόν.
