Ο ΣΤΟΙΧΕΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ, ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Από μικρός, όταν κάποια μυστηριώδης διαστροφή που διάβαζα με έκανε να θέλω να μάθω τι ακριβώς είναι οι διαστροφές, ποτέ δεν είχα πρόβλημα να καταλάβω τι σημαίνει σαδισμός. Αυτό διότι κι επειδή, κατά πάσα πιθανότητα, είχα τη δόση της χαιρεκακίας μέσα μου, και σε κάθε κακό που συνέβαινε -στους φίλους μου, όχι σε μένα φυσικά- είχα τη διάθεση να ξεσπάσω σε χι-χι-χι-χι, χε-χε-χε-χε τρίβοντας ταυτόχρονα διαβολικά τα χέρια μου και φροντίζοντας ώστε το μάτι μου να γυαλίζει δεόντως. Στην ανάγκη, το γυάλιζα και με λίγο βερνίκι... Εκεί που είχα πρόβλημα ήταν να καταλάβω τι σήμαινε η λέξη μαζοχισμός. Φυσικά, διάβασα το σχετικό ορισμό στα βιβλία, τον κατάλαβα εγκεφαλικά, αλλά το ουσιώδες νόημα παρέμενε ακατανόητο συναισθηματικά- -μέχρι που έγινα θαυμαστής και φανατικός αναγνώστης του Χ. Φ. Λάβκραφτ! [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)