ΨΥΧΗ ΑΕΙΘΑΛΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ

Η καθαρότητα της ανθρώπινη ψυχής και η βιαιότητα του να μεγαλώνεις συνυπάρχουν αρμονικά σε μια συγκινητική ποιητική συλλογή. Κι αφου? τα δε?ντρα ζουν αταξι?δευτα, κλαδια? καινου?ρια ντυ?νονται, αλλα?ζουν φορεσιε?ς να τις ταξιδευ?ουν στο φως του η?λιου, να γυαλι?ζουν στης βροχη?ς την ορμη?. Κι ο?ταν κοιμου?νται στολι?ζονται του Θεου? τις περι?τεχνες νιφα?δες. Ρι?ζες βαθιε?ς μου, ορμητικα? ποτα?μια της αναμονη?ς. Δεν κοιμα?μαι. Θα βραχω? τον η?λιο, στολι?δια της ελπι?δας χρω?ματα σε μια ζωη? αταξι?δευτη χερια? κλαδια? γυρευ?ω να φτα?νω ουρανο?.