ΘΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΩ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ Άνω τελεία. Επίγευση του ανώδυνου τέλους. Υποψία επανένωσης. Πρόσθεση. Άνω τελεία. Αναστολή. Υπενθύμιση της ελλείπουσας παρουσίας. Σκιά του ανείπωτου δισταγμού. Άνω τελεία. Συμπλήρωμα του παραμένοντος κενού. Επεξήγηση. Ψευδής υπόσχεση. Υποχώρηση. Σανίδα σωτηρίας. ΑΜΑΡΤΗΜΑ Δεν ποθώ μια παράδεισο. Το φθαρτό λαχτάρησα που ορίζει τα περάσματα, το ελάχιστο που καρφώνεται στα άηχα σαν οξεία, που σκίζει το κουφάρι σαν το νύχι όρνεου. Δεν ζήλεψα τη θάλασσα. Μια γουλιά απ’ το παλιό πιοτό, το φυλαγμένο στο κελάρι, το αψύ κι αιμάτινο, ζήτησα. Το λιγοστό πόθησα με τη δύναμη τη μέγιστη. Μα δεν το αξιώθηκα. Έλαβα το πολύ, το άπειρο, που μ’ έπνιξε, που έπεσε σαν ομίχλη πηχτή και θόλωσε, σκέπασε τις μέρες, που μ’ έδεσε στης γης τους τέσσερις πασσάλους. Έτσι καρτερώ. Έτσι δέρνομαι.