ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ

ΜΟΝΟΙ Ψυχές κατάμονες αθλίως προϊστάμενες μοναχικών Σαββατοκύριακων κλαίουσες και ευαίσθητες κλείνουν παραθυρόφυλλα προς ασφάλεια των μετρίου αναστήματος εγωδικών τους πραγμάτων των με κόπο συλλεχθέντων και με ιδρώτα κεκτημένων. Ψίχουλα και γράμματα κλωστές, άχυρα και κονιορτός και κατόπιν αέρας στεγνωμένος μοριοδοτεί τις κλειδαριές τους προς απομάκρυνση των εκτός των τειχών κινδύνων και πάντων των ανθρώπων καθώς πίνουν τσάι κρατώντας το λεπτό χεράκι της αγνής πορσελάνης με τα χονδρά τους δάκτυλα.