ΖΩΗ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΝΟΗΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΙΩΠΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ

Πολλοι? θα θε?λαμε το συ?μπαν να μας καλοδεχο?ταν σαν να η?μασταν εκει?νοι που περι?μενε. Να μας προσκαλου?σε με ε?ναν αε?ρα πραγματοποιημε?νης προσδοκι?ας και να μας ρωτου?σε για ο?σα κα?ναμε στη ζωη? μας, τα οποι?α θα τα ει?χαμε επιλε?ξει και θα μας ει?χαν δω?σει νο?ημα. Θα προτιμου?σαμε η ανθρω?πινη ιδιο?τητα? μας να η?ταν χαραγμε?νη στη φυ?ση των πραγμα?των σαν ε?να τυπωθη?τω που θα την ε?κανε –και μαζι? κι εμα?ς– να ε?χει σημασι?α. Αν ο?χι αυτο?, θα θε?λαμε τουλα?χιστον λι?γη κοσμικη? υποστη?ριξη: ε?να Θεο? η? ε?να τε?λος που θα διασφα?λιζε το νο?ημα των χρο?νων που περνα?με εδω?. Ο?μως τα πρα?γματα δεν ει?ναι ε?τσι. Το συ?μπαν ει?ναι σιωπηλο?. Δεν ει?μαστε οι εκλεκτοι?, δεν μας περιμε?νει ου?τε μας καλοδε?χεται. Ο?πως μας δι?δαξε ο Δαρβι?νος, ει?μαστε μια τυχαιο?τητα της εξε?λιξης. Τι?ποτα δεν οδη?γησε στην υ?παρξη? μας εκτο?ς απο? τον μεταβαλλο?μενο χαρακτη?ρα του μη ανθρω?πινου περιβα?λλοντος. Αν ε?νας αστεροειδη?ς δεν ει?χε χτυπη?σει τη Γη κοντα? στη χερσο?νησο του Γιουκατα?ν μπορει? να μην η?μασταν καν εδω?. Ει?μαστε ε?να κοσμικο? ατυ?χημα. Τι είναι αυτό που κάνει μια ζωή να είναι όμορφη, καλή, να έχει νόημα; Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας οι άνθρωποι προσπαθούσαν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα μέσω της θρησκευτικής τους πίστης, των σχέσεών τους, και των έργων τους. Ο Τοντ Μέι σε αυτό το βιβλίο μας προκαλεί να σκεφτούμε υπό διαφορετικό πρίσμα τις απαντήσεις αλλά και το ίδιο το ερώτημα του νοήματος αντλώντας από ένα ευρύ πεδίο φιλοσοφικών και λογοτεχνικών πηγών, και από τη ζωή υπαρκτών ανθρώπων, σε έναν κόσμο όπου το σύμπαν και ο Θεός, για τον συγγραφέα, δεν είναι καθόλου οι παραδεδομένες πηγές της απάντησης.